Φαινόμενο της πεταλούδας

Το πέταγμα των χεριών σου τόσα χιλιόμετρα μακριά... μπορεί να προκαλέσει τυφώνα στην αγκαλιά μου.

Δευτερόλεπτα

Άλλη μια αληθινή στιγμή... και τιμητικά τελειώνει αυτή η ιστορία.
Οάσεις μικρές, διακεκομμένες στην έρημο αυτή.
Όλοι ενωμένοι κάποτε στα ίδια χρώματα, στις ίδιες καταλήξεις. Κι άλλωστε κοινός ο στόχος μας, να ζήσουμε. Να ζήσουμε για μας και για τους άλλους. Για λίγο το νιώσαμε, στίγματα στην παλάμη. Ας είναι. Κάτι θα υπάρξει μεγαλύτερο και θα το αναγνωρίσουν εκείνα αμέσως.

Δευτερόλεπτα

Είναι φορές που η στιγμή δεν μετριάζεται. Πώς να δεθεί η ψυχή από το δέρμα; Πώς να περιοριστεί; Κάνουμε πως δεν βλέπουμε, λες και κρύβονται τα έσω, λες και δεν ξέρουν τα κορμιά να επικοινωνούν με τον τρόπο τους.
Είναι φορές που δεν ξέρω τι πρέπει να γράφω, μη σε φανερώσω.
Κι είναι και η στιγμή εκείνη που όλα παραδίνονται στην αλήθεια. Κάτι μένει από'να χθεσινό όνειρο. Κι όλα διαγράφονται ξεκάθαρα, θέλουμε δε θέλουμε να τα δούμε. Κι αν φαίνεσαι στα μάτια μου, πώς να σε κρύψω;
Όσο και να προσπαθούμε να το αποτρέψουμε, η στιγμή έχει να φανερώσει τις αληθινές μας προθέσεις, η στιγμή δεν μετριάζεται.

Δευτερόλεπτα

Βρέχει μέσα κι έξω.
Βρέχει παντού.
Είναι που με χτυπάν τα δάκρυά της... δεν θα πονούσα, κι ούτε που θα 'κλαιγα.
Ενστιγματικά απλώνω το χέρι.
Είναι που φωνάζει καθώς μ 'αγγίζει...
Ανιχνεύοντας την κίνηση ακούνητη.
Κι είναι όνειρο ή αλήθεια;
Μα βρέχει, γι 'αυτό είμαι σίγουρη.
Βρέχει μέσα κι έξω.

Δευτερόλεπτα

Τα σύννεφα απλώνουν και τα τραγούδια σκορπίζουν.
Αθόρυβα...
Σαν σαλιγκάρια, βγαίνουν διστακτικά μετά την βροχή.
Σαν πουλιά, ψάχνουν πηγή να δροσιστούν.
Σαν κι εμάς, διαμελισμένα, γυρεύουν τα χαμμένα κομμάτια τους και ματώνουν.

Δευτερόλεπτα

Μες στη φωνή σου χωράω μια καρδιά.
Μες στην ανάσα σου, δυο μάτια μελαγχολικά.
Σωπαίνω να την ακούσω.
Μες στα όνειρά σου χωράω μια ψυχή, έναν κόσμο ολόκληρο.

Δετερόλεπτα

Ο κόσμος έξω παγωμένος. Κάνω να ξεμυτίσω με μια σκέψη και γυρνώντας βουλιάζω πάλι στο σκοτάδι του. Κι εσύ τώρα άσε με να γευτώ την ουλή στο μέτωπό σου. Ζήσε με. Η φωνή μου δεν βγαίνει έξω απ'την ομίχλη, δεν φτάνει. Έλα κι είμαι εγώ. Ο κόσμος έξω ακόμη παγωμένος.