Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009


Κι αυτά δυο-δυο στέκονται. Στραμμένα προς το φως. Γερμένα το ένα στον ώμο του άλλου. Κάθε βράδυ μαζεύονται, θαρρείς να κρατήσουν το όνειρο, κάθε πρωί ανοίγουν...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου