Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

ο χρόνος για μας...


Γρεβενά, 28/2/09

4 σχόλια:

  1. Κατάσαρκα φοράμε τον χρόνο
    πότε πολύχρωμα
    και πότε γκρίζα
    για το ραντεβού
    στο συμπαντικό αέναο...

    Καλό σου απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. απροσδιόριστος... ή μάλλον άπειρος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο χρόνος. Άπειρος. Εμείς φθειρόμαστε. Κι εκείνος άφθαρτος.

    Μόλις τέλειωσα ένα βιβλίο του Δημήτρη Δημητριάδη ‘’Λήθη κι άλλοι τέσσερεις μονόλογοι’’. Στον τελευταίο μονόλογο έλεγε:

    ‘’Στο ευεργετικό μετά του τίποτα. Στο ευεργετικό τίποτα του μετά. Αυτά είναι όλα. Σκιές από άνθη ροδακινιάς. Όλα είναι αυτά , καμία επαναφορά. Η εξαφάνιση. Αυτά είναι η δόξα μου. Και η δική σας. Κοιτάξτε την. Η δόξα του σώματος. Έτσι αρχίζω. Τώρα. Στο πουθενά. Όσο κρατήσει. Τίποτα δεν θέλω. Τίποτα δεν χρειάζομαι. Αρκούμαι. Αρκεί να είμαι σώμα. Αρκεί να είστε σώμα. Σας ξέχασα. Ξεχάστε με.’’

    ΑπάντησηΔιαγραφή