Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Δετερόλεπτα

Ο κόσμος έξω παγωμένος. Κάνω να ξεμυτίσω με μια σκέψη και γυρνώντας βουλιάζω πάλι στο σκοτάδι του. Κι εσύ τώρα άσε με να γευτώ την ουλή στο μέτωπό σου. Ζήσε με. Η φωνή μου δεν βγαίνει έξω απ'την ομίχλη, δεν φτάνει. Έλα κι είμαι εγώ. Ο κόσμος έξω ακόμη παγωμένος.

2 σχόλια:

  1. Σ' ένα κόσμο παγωμένο, είναι πολύ δύσκολο οι προσεγγίσεις των ατόμων μεταξύ τους. Ελάχιστοι, δε, φτάνουν μέχρι να ματώνουν ο ένας για τον άλλον και να ανταλλάσσουν το αίμα τους. Κάποιοι βέβαια μπορεί να το κάνουν αυτό, αλλά, δυστυχώς, δεν είναι εύκολα ορατοί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν δε διαλύσεις την ομίχλη σου ο κόσμος θα είναι πάντα κρύος εκεί έξω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή