Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Δευτερόλεπτα

Τα σύννεφα απλώνουν και τα τραγούδια σκορπίζουν.
Αθόρυβα...
Σαν σαλιγκάρια, βγαίνουν διστακτικά μετά την βροχή.
Σαν πουλιά, ψάχνουν πηγή να δροσιστούν.
Σαν κι εμάς, διαμελισμένα, γυρεύουν τα χαμμένα κομμάτια τους και ματώνουν.

2 σχόλια:

  1. Αυτό είν' η ύπαρξη μας... μια διαρκής αναζήτηση.... των χαμένων κομματιών...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έτσι είναι αυτά, άγραφη μοίρα. Μοίρα κοινή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή